Lancia Voyager

Uitweiden over de teleurstelling van 2011 heeft geen nut. De Fiat Groep heeft gehandeld, weet hoe de vork in de steel steekt en belooft beterschap. Laten we het eens van de positieve kant bekijken met de Lancia Voyager, de beoogde opvolger van de Phedra. Met zijn lengte van 5,22 meter een zogenaamde full-size MPV volgepakt met alle Amerikaanse luxe die Chrysler tijdens de introductie van de vijfde generatie Voyager in 2007 maar kon bedenken. Dat de nieuwe Lancia een Amerikaanse rebadge betreft is overigens niet zo erg als het lijkt. De vorige was namelijk ook geen opzichzelfstaand model, maar een resultaat van een samenwerking met het Franse PSA (Citroën en Peugeot). Het is een kostenbesparing die Lancia is haar 105-jarige bestaan meerdere keren heeft toegepast. Sterker nog, alle huidige modellen zijn gemaakt op basis van andere modellen, dan wel op bestaande platformen. Tegenwoordig onontkoombaar voor een klein merk.

Flinke kluif
Italiaanse flair kunnen we de Voyager helaas niet toedichten, maar middels de typische Lancia-grille in combinatie met diverse chromen details past het model voldoende binnen het gamma. Natuurlijk zitten de kolossale buitenmaten het kenmerk elegant behoorlijk dwars, maar de ontwerpers hebben desondanks een goede poging gewaagd. Een rechthoekige vorm van dik vijf meter in lengte en twee meter breedte met een hoogte van 1,82 meter rank, dynamisch en enigszins sierlijk ontwerpen blijft een hele kluif. Het gaat de fabrikant alsook de gebruikers voornamelijk om de grootst mogelijke hoeveelheid binnenruimte. En we kunnen het meteen verklappen, dat is ze gelukt!

Grenzeloos
Je vond het exterieur al kolossaal? Neem plaats in de vertrekhal die Voyager heet en je kijkt opnieuw je ogen uit. Hier verdient het model zijn ware ruimtenaam gezien het feit dat plaatsnemen in een groot uitgevallen astronautenpak moeiteloos lukt. Ook de overige vijf passagiers beschikken over voldoende beweegruimte. Schikken de twee achterste inzittenden wat in, dan is er zelfs plaats voor zeven personen.
Gaan er geen personen mee, maar een groot voorwerp? Geen probleem voor de Lancia dankzij het ‘Stow ’n Go’-systeem van de Italia... uhm, Amerikanen. Dit systeem zorgt ervoor dat de stoelen gemakkelijk opgeklapt kunnen worden voor een ruime instap naar de derde zitrij of, zoals in dit geval, volledig verborgen worden onder de vloer. Het resultaat is een zee van ruimte terwijl de stoelen nog wel aan boord zijn. Je hoeft ze dus niet in de garage op te bergen. De laadruimte groeide zodoende van 638 liter in de reguliere zespersoonsopstelling naar maximaal van 3.296 liter! Genoeg voor een compacte GPS-satelliet dunkt ons.

Praktisch
Eenmaal ingesnoerd op het lanceerplatform pogen we een tweede kijk op het interieur. De overeenkomsten met de Amerikaan is ook hier duidelijk en dat is qua vormgeving niet direct negatief. Waar Lancia zich echter wel mee in de vingers snijdt is het materiaalgebruik. Overmatig gebruik van harde kunststoffen in een auto van bijna zestig mille? Overigens scoort Lancia wel weer bonuspunten met de talloze bekerhouders, opbergvakjes en ander ruimtelijk vernuft. Het is overduidelijk dat deze MPV gemaakt is voor veel langdurige trips. Het gemak en comfort staat hierbij voorop.

Stuwraket
Lancia biedt haar toekomstige ruimtereizigers twee aandrijflijnen aan, waarbij het verschil in de brandstofsoort zit. Opteer je voor benzine dan drijft een 3.6 liter V6 met 283 pk de Voyager aan. Kies je echter voor diesel, dan zorgt een 2.8 liter viercilinder voor de stuwkracht. Laatstgenoemde lag in ons testexemplaar en levert maximaal 163 pk vermogen. In gewichtloze atmosferen meer dan genoeg, maar op onze planeet zorgt het rijklaargewicht van 2.142 kilogram toch voor enige kopzorgen. Vooral op de snelweg mist de Voyager reserve en lijkt het halen van de opgegeven topsnelheid van 193 km/h haast onrealistisch. Afgezien van dit euvel gedraagt de aandrijflijn zich uitermate soepel en comfortabel. Hoofdverantwoordelijk hiervoor is de automatische transmissie die zijn werk sereen volbrengt.

Precisie vereist
Dat het aanmeren op een ISS-ruimtestation akelig precies komt is niet meegenomen bij het ontwikkelingsproces van de Voyager. Juist exact het tegenovergestelde ervaren we achter het stuurwiel van de Lancia. Een lichte besturing met weinig feedback over de aangedreven voorwielen. Het matcht prima bij het karakter van de comfortabel afgestelde Voyager. Slecht wegdek, drempels of kuilen, het maakt ‘m niets uit. Prioriteit is dat de passagiers te allen tijde in rust worden vervoerd zodat deze van de uitzichten kunnen genieten. Bestuurder inclusief.

Aankondiging
Het Italiaans ruimtereizen kan gezien worden als een stap in de goede richting voor Lancia. De Russische kosmonauten waren wellicht de eerste in de ruimte, de Amerikanen scoorden echter pas punten met hun maanreis. Hetzelfde geldt voor de Lancia Voyager die de eerste stappen van de Chrysler-Fiat samenwerking laat zien. De echte weerspiegeling van het potentieel, de maanlanding, moet nog komen. Tot die tijd kunnen grote gezinnen alvast hun tijd en meters in de Voyager spenderen. Comfortabel tijdreizen tot de volgende generatie die deels echt Italiaans bloed zal bevatten.